Waarom het testen op biomarkers bij alle NSCLC-patiënten standaard zou moeten zijn

Waarom het testen op biomarkers bij alle NSCLC-patiënten standaard zou moeten zijn

Een grootschalig nieuw onderzoek heeft de argumenten voor uitgebreide biomarkeronderzoeken bij niet-kleincellige longkanker aanzienlijk versterkt.

Het artikel, gepubliceerd in het Journal of Thoracic Oncology, analyseerde moleculaire profileringsgegevens van 82.328 mensen met longkanker, waarmee het de grootste dataset in zijn soort is die tot nu toe is gepubliceerd. Uit de bevindingen bleek dat er in totaal bij 35,1% van de gevallen sprake was van behandelbare genomische veranderingen, waaronder 45,8% bij adenocarcinoom, 40,9% bij adenosquameus carcinoom en 29,1% bij sarcomatoïd carcinoom.

Dit versterkt de argumenten om verder te kijken dan de beperkte aannames die de praktijk nog steeds kunnen beïnvloeden. De auteurs concluderen dat de prevalentie van biomarkers bij talrijke histologische subtypen voldoende is om alle gevallen van NSCLC in aanmerking te nemen voor biomarkeronderzoek.

Dit is van belang voor mensen in heel Europa. Biomarkeronderzoek helpt bij het nemen van behandelingsbeslissingen, het identificeren van behandelbare oorzaken en het mogelijk maken van precisiegeneeskunde. De toegang hiertoe is echter nog steeds ongelijk verdeeld, en mensen kunnen hiervan verstoken blijven wanneer het onderzoek vertraging oploopt, wordt beperkt door lokale praktijken of niet goed is geïntegreerd in diagnostische trajecten. Lung Cancer Europe heeft consequent gepleit voor tijdige en rechtvaardige toegang tot innovatie, waaronder biomarkeronderzoek, en voor een nauwkeurige en tijdige diagnose als essentieel onderdeel van goede longkankerzorg.

De boodschap die uit deze dataset naar voren komt, is duidelijk. Uitgebreide biomarkeronderzoeken bij NSCLC mogen niet als optioneel of selectief worden beschouwd. Als deze onderzoeken bepalend zijn voor de volgende stap in de behandeling, moeten ze in een vroeg stadium en routinematig worden uitgevoerd.